تبليغاتX
دوست داران لامرد -
به اندازه كافي اندوه داشته باشي تا يك انسان باقي بموني و به اندازه كافي اميد تا خوشحال بموني
 

 

اگه یکی رو دیدی که وقتی داری رد می شی بر می گرده و

           نگات می کنه بدون براش مهمی

 

          اگه یکی رو دیدی که وقتی داری میوفتی بر می گرده و با عجله می یاد

 

           سمت تو بدون براش عزیزی

 

         اگه یکی رو دیدی وقتی داری می خندی بر می گرده و نگات می کنه

 

         بدون واسش قشنگی

 

         اگه یکی رو دیدی وقتی داری گریه می کنی بر می گرده و میاد باهات

 

         اشک می ریزه بدون دوست داره

 

         اگه یکی رو دیدی وقتی داری با یکی دیگه حرف می زنی ترکت می کنه

 

          بدون عاشقته

 

          اگه یکی رو دیدی وقتی داری ترکش می کنی برات فقط سکوت می کنه

 

          بدون دیوونته

 

          اگه یکی رو دیدی که ازنبودنت داغون شده بدون که

 

           براش همه چی بودی

 

          اگه یکی رو دیدی که یه روز از بی تو بودن می ناله بدون که

 

          بدونه تو می میره

 

          اگه یکی رو دیدی که بعد رفتنت لباس سفید پوشیده بدون که

 

          بدون تو مرده

 

          اگه یه روز دیدیش که یه گوشه افتاده و یه پارچه سفید روش کشیدن

 

                      بدون واسه  خاطرتومرده

کی باور میکنه که من با یه نگاه عاشق شدم
 

تو را دوست دارم نه به خاطر چشمای زیبایت

تو را دوست دارم نه به خاطرنگاه معصومانت

تو را دوست دارم نه به خاطرصدای دل نوازت

تو را دوست دارم نه به خاطرزیبایی زیادی در وجودت

بلکه تو را دوست دارم بخاطر خاطراتی که با تو بودن دارم

و شخصیتی که با تو بودن پیدا کردم

تو را دوست دارم به خاطرتکانی که در دلم داری

تو را دوست دارم به خاطراینکه در گوشه دلم جا داری

تو را دوست دارم به خاطروفایی که به من داری

تو را دوست دارم به خاطرعشق پاکی که به من داری


 
   
|+| نوشته شده توسط منصور صفری در شنبه بیست و نهم اردیبهشت 1386  |
 
 
بالا