تبليغاتX
دوست داران لامرد
به اندازه كافي اندوه داشته باشي تا يك انسان باقي بموني و به اندازه كافي اميد تا خوشحال بموني
 


|+| نوشته شده توسط منصور صفری در چهارشنبه دوم خرداد 1386  |
 

 دوستت دارم ای......

 همیشه سبز می خشکد، همیشه ساده می بازد

 همیشه لشکر اندوه به قلب ساده می تازد

 من آن سبزم که رستن را، تو آخر بردی از یادم

 چه ساده هستی خود را به باد سادگی دادم

 به پاس سادگی در عشق، درون خود شکستم زود

 دریغا سهم من از عشق قفس با حجم کوچک بود

 به غیر از دوستت دارم، به لب حرفی نشد جاری

 ولی غافل که تو خنجر درون آستین داری

 طلوع اولین دیدار، غروب شام آخر بود

سر انجام تو و عشقت حدیث پشت و خنجر بود...!

تقدیم به عزیزدلهام.وبدون خیلی دوست دارم.بامن بمون.

|+| نوشته شده توسط منصور صفری در دوشنبه سی و یکم اردیبهشت 1386  |
 

متحیرم که چه گویم چه کنم هستیم بسته بمویم چه کنم!

چون به اطراف نظر اندازم یاوری هیچ نجویم چه کنم!

با همه بی کسی و بدبختی دراین راه چه پویم چه کنم!

تقدیم به آشنای فرشتگان بهشتی

ناخدای بدون کشتی

عزیزم!

 

ما که رفتیم ولی یادت باشه دیوونت بودیم

واسه تو یه عمر اسیر توی این خونه بودیم

ما که رفتیم ولی این رسم وفاداری نبود

قصه چشمای تو واسه ما تکراری نبود

ما که رفتیم ولی مزد دستای ما این نبود

دل ما  لایق اینکه  بندازی  زمین  نبود

ما که رفتیم ولیکن قدرت رو دونسته بودیم

بیشترم خواسته بودیم ولی نتونسته بودیم

ما که رفتیم تو برو دل بده دست دیگری

به قول حافظ ما هم داریم یه یار سفری

ما که رفتیم دل ندیم دیگه به عشق کاغذی

لااقل میومدی پیشم واسه خداحافظی

شاید اشتباه اما عاشقا دروغ میگن

آدمای مهربون و باوفا دروغ میگن

اونا که  میگن تا  همیشه  دیوونتن

بذار بی پرده بگم که به شماها دروغ میگن

اونایی که میان به این بهونه ها که اومدن

از توی شهر قشنگ قصه ها دروغ میگن

اونا که فدات بشم تیکه کلامشون شده

به تموم آسمونها به خدا دروغ میگن

اونا که با قسم و آیه می خوان یجوری بهت بگن

تا  قیامت  نمیشن  ازت  جدا  دروغ میگن.

(¯`A´¯)
`*.Z.*´
¸.•´¸.•*¨) ¸.•*¨)
(¸.•´ (¸.•´ .•´ ¸¸.•¨¯`•
_____****__________**** _______
___***____***____***__ *** ____
__***________****_______***____
_***__________**_________***___
_***_____________________***___
_***________       _________***___
__***_____       ___      ______***____
___***______         _______***_____
____***_____LOVE!_____***______
______***___________***________
________***_______***__________
__________***___***____________
____________*****______________
_____________***_______________
______* ______     
به کسی که دوستش دارم   

|+| نوشته شده توسط منصور صفری در شنبه بیست و نهم اردیبهشت 1386  |
 

 

اگه یکی رو دیدی که وقتی داری رد می شی بر می گرده و

           نگات می کنه بدون براش مهمی

 

          اگه یکی رو دیدی که وقتی داری میوفتی بر می گرده و با عجله می یاد

 

           سمت تو بدون براش عزیزی

 

         اگه یکی رو دیدی وقتی داری می خندی بر می گرده و نگات می کنه

 

         بدون واسش قشنگی

 

         اگه یکی رو دیدی وقتی داری گریه می کنی بر می گرده و میاد باهات

 

         اشک می ریزه بدون دوست داره

 

         اگه یکی رو دیدی وقتی داری با یکی دیگه حرف می زنی ترکت می کنه

 

          بدون عاشقته

 

          اگه یکی رو دیدی وقتی داری ترکش می کنی برات فقط سکوت می کنه

 

          بدون دیوونته

 

          اگه یکی رو دیدی که ازنبودنت داغون شده بدون که

 

           براش همه چی بودی

 

          اگه یکی رو دیدی که یه روز از بی تو بودن می ناله بدون که

 

          بدونه تو می میره

 

          اگه یکی رو دیدی که بعد رفتنت لباس سفید پوشیده بدون که

 

          بدون تو مرده

 

          اگه یه روز دیدیش که یه گوشه افتاده و یه پارچه سفید روش کشیدن

 

                      بدون واسه  خاطرتومرده

کی باور میکنه که من با یه نگاه عاشق شدم
 

تو را دوست دارم نه به خاطر چشمای زیبایت

تو را دوست دارم نه به خاطرنگاه معصومانت

تو را دوست دارم نه به خاطرصدای دل نوازت

تو را دوست دارم نه به خاطرزیبایی زیادی در وجودت

بلکه تو را دوست دارم بخاطر خاطراتی که با تو بودن دارم

و شخصیتی که با تو بودن پیدا کردم

تو را دوست دارم به خاطرتکانی که در دلم داری

تو را دوست دارم به خاطراینکه در گوشه دلم جا داری

تو را دوست دارم به خاطروفایی که به من داری

تو را دوست دارم به خاطرعشق پاکی که به من داری


 
   
|+| نوشته شده توسط منصور صفری در شنبه بیست و نهم اردیبهشت 1386  |
 
                                                   

 

دیوونتم دیوونتم دیوونه

شب شده سکته دوباره خونه
 می گرده دل دنبال یک بهونه
 می گرده باز گنجه ی خاطراتو
 پی یه حرف ناب و عاشقونه
 عکس تو رو باز می ذاره روبروش
 که تا ته شب واسه تو بخونه
 دلم تو التهابه که چه جوری
 قدر چشای نازتو بدونه
 تو عصری که قحطی عطر یاسه
 اما به جاش دوست دارم گرونه
 کافیه اسمتو یه جا ببینم
 تا حس شعرم بزنه جونونه
من نمی تونم بگم اندازه شو
اینو فقط شاید خدا بدونه
 محاله که عشق ما رو ندونن
 برو سوال کن از گلای پونه
 اگه بخوان خیلی کم از تو بگن
 می گن همون که خیلی مهربونه ؟
 بی خبری تو ولی از حال من
 میندازم اینو گردن زمونه
 چقدر حسودیم می شه وقتی همه
 بهم می گن دل تو پیش اونه ؟
 من خودم باز می زنم به اون راه
 می گم بیارید واسه من نشونه
 اما تا کی فریب بدم دلم رو
 اون داره کلی آدرس و نشونه
 مهم ولی تویی که اسم نازت
 با من یه جایی پشت آسمونه
اونا نمی دونن ستاره هامون
 دوتاس ولی توی یه کهکشونه
 اینو بخون تا دوباره بدونی
 دیوونتم ، دیوونتم ، دیوونه


|+| نوشته شده توسط منصور صفری در سه شنبه بیست و پنجم اردیبهشت 1386  |
 
 
بالا